Pages

കടലാസുപൊതികള്‍

കടലാസുപൊതികള്‍


മുളംകുറ്റി പുട്ട് 
പപ്പടം, പൂവന്‍ പഴം
കഴിച്ചൂ..... മൂക്കറ്റം.

കല്‍ക്കട്ടയ്ക്കുള്ള തീവണ്ടിയില്‍
വയറ്റത്തിട്ടടിച്ചുപാടുമ്പോൾ 
തുട്ടുകള്‍ക്കൊപ്പം കിട്ടിയപൊതി 
പഴകിയതെങ്കിലും
രുചിയുള്ളതായിരുന്നു.


ആലുവാ പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ 
തുണിയില്‍ പൊതിഞ്ഞ് 
കളഞ്ഞതാണമ്മ.
കടിയ്ക്കാതെ കുരച്ചു കുരച്ച്
കാവല്‍ നിന്ന നായ
കടലാസ് പെറുക്കികൾക്കൊപ്പം
യാത്രയാക്കിയതാണെന്ന് 
കൂടെ തെണ്ടുന്നവര്‍.


ഓരോ പൊതികെട്ട് കിട്ടുമ്പോഴും
ഹൃത്തടത്തില്‍ നിന്ന്
സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു കുളിര്‍ കാറ്റ്
തണുത്തു തണുത്ത്
കണ്ണുകളിലൂടെ പെയ്തിറങ്ങുന്നു.

യാത്ര ചെയ്യുന്ന  കുട്ടികള്‍
ഉറുമ്പുകടികൊണ്ട് 
തുണിക്കെട്ടിനുള്ളിൽ 
നിലവിളിച്ച കുട്ടിയ്ക്ക്
മുന്നിൽ  
അച്ഛനമ്മമാരുമായി
കൊഞ്ചിക്കുഴയുന്നു 

കമ്പാര്‍ട്ടുമെന്റില്‍
കൈകൊട്ടിനടക്കുമ്പോള്‍
കണ്ണുകള്‍ തിരയുന്നത്
കണ്ണെഴുതി കരിവളയിട്ട്  
കവിളില്‍ മറുകും കുത്തി
കടലാസുവഞ്ചിപോലെ
സ്റ്റേഷനില്‍ ഒഴുക്കിവിട്ട
ആ കടിഞ്ഞൂല്‍കാരിയെ.

ആരുമറിയാതെങ്ങനെയവൾ 
ഉദരത്തില്‍ക്കിടത്തി..?
എവിടെവെച്ചായിരിക്കും
വയറൊഴിഞ്ഞത്...?
തുണിയില്‍ പൊതിഞ്ഞത്...?
ആദ്യമായ് കരഞ്ഞപ്പോള്‍
ഊറിയില്ലേ നൊമ്പരം..!
ഒരുതുള്ളി മുലപ്പാലെങ്കിലും
നുണഞ്ഞു കാണുമോ .?

വണ്ടിയോടികൊണ്ടിരുന്നു.
പാടിയ പാട്ടുതീര്‍ന്നപ്പോള്‍
പുതിയ പാട്ടുപാടി
കൈകള്‍ 
പുതിയ മുഖങ്ങളിലേക്കു നീട്ടി.
വാടിക്കൊഴിഞ്ഞ 
സ്നേഹത്തിന്റെ തുട്ടുകള്‍
കൈവെള്ളയില്‍.

പാട്ട് നിര്‍ത്തി
പുറത്ത്  ഓടുന്ന മരങ്ങള്‍.!
കിട്ടിയ 
കടലാസു പൊതിതുറന്നു.

....... ...... വിശ്വം.

2 comments:

ജീ . ആര്‍ . കവിയൂര്‍ said...

കാഴ്ചകള്‍ കുത്തി കുനിച്ചു വെച്ച കവിത തെരുവ് ജീവിതത്തിന്റെ പകര്‍ച്ച പൊതി

വിശ്വനാഥന്‍ ജീവിത ഗന്ധിയായ കവിത

viswam aryad said...

കവിതയിലൂടെ കടന്നുപോയതിനും വിലയേറിയ നിരീക്ഷണത്തിനും നന്ദി കവിയൂരെ.
സ്നേഹപുര്വം വിശ്വം